مقایسه چگونگی استفاده از نقدینگی در ایران و جهان

مقایسه نقدینگی در ایران و جهان

سید امین توکلانی

Comparison of how to use liquidity in Iran and the world-amin tavakolani


 متن مقاله   مقایسه چگونگی استفاده از نقدینگی در ایران و جهان، یکی از تفاوت های بارز نظم اقتصادی ایران و کشورهای توسعه یافته در شکل سرمایه گذاری اشخاص حقیقی و حقوقی است، به این صورت که در کشور های توسعه یافته، بخش اعظم سرمایه گذاری بر روی تولید کالا و خدمات و یا تملک دارایی های مولد صورت می گیرد، به همین دلیل هم زمان با رشد نقدینگی در این کشورها، تولید و مصرف نیز تقویت می شود و این موضوع به عنوان ابزاری برای جلوگیری از رکود و ایجاد ارزش افزوده در کشور های توسعه یافته استفاده می شود.


اما در ایران، سرمایه گذاری شکل و معنای دیگری دارد، ما به جای سرمایه گذاری در تولید کالا و خدمات یا به مالکیت گرفتن دارایی های مولد کالا و خدمات، به سرمایه گذاری صرفا به دید انباشت سرمایه نگاه میکنیم و اینگونه است که بخش عظیمی از نقدینگی کشور در بانک ها انبار شده و با نرخ های بالای سود بانکی ، مرتبا به حجم این نقدینگی افزوده می شود و این موضوع خود به آفتی برای اقتصاد کشور تبدیل شده است. گونه دیگر سرمایه گذاری در ایران تملک زمین و مسکن می باشد اما نه به منظور به جریان انداختن آن برای تولید کالا یا خدمت ، بلکه صرفا برای فروش آن پس از شوک های تورمی و این یعنی که بخش عظیمی از نقدینگی در کشور صرفا هر چند سال یک بار به بازار ها باز گشته و با پاسخ به تقاضای محدود مجدد تا وقوع شوک های تورمی بعدی به خواب عمیق می رود و این یعنی بخشی از نقدینگی و دارایی همواره خارج از چرخه تولید کالا و خدمات و بدون ایجاد اشتغال و یا حتی انتفاعِ متناوب برای صاحبان آن از چرخه بازار ها خارج است.



ISPA National Survey, Iranian Students Opinion Polling Center, on how to save in 1398



شکل دیگر سرمایه گذاری در ایران خرید طلا و سکه و ارز می باشد که در واقع اصلا در مفهوم سرمایه گذاری نمی گنجد، چرا که این کار انباشت سرمایه است و نه به جریان انداختن آن و همین تعریف نادرست از سرمایه گذاری و کسب منفعت از دلالی طلا و ارز امروزه باعث بسیاری از تلاطمات بازار های پولی کشور شده و خود به مانعی جدی برای تولید کالا و خدمات و در نتیجه مانع خلق ارزش در کشور تبدیل شده است.

اما راه حل چیست؟!

ما باید سرمایه گذاری را آن گونه که واقعا هست و معنی می دهد برای خود و جامعه باز تعریف کنیم، در صورتی که نقدینگی به بخش تولید وارد شود، نه تنها منجر به تورم نشده، بلکه رونق و رشد اقتصادی و انتفاع همگان را سبب می شود و در سمت مقابل، ورود این نقدینگی به هر یک از دیگر موارد ذکر شده، نتیجه ای جز تورم مضاعف و فقر بیشتر برای آن دسته از جامعه که امکان انباشت دارایی نداشته اند نخواهد داشت.


پس هر زمان که بخواهیم از دور باطل فعلی خارج شویم ، گام اول هدایت سرمایه ها و به خدمت گرفتن داراییها در راستای افزایش تولید و خلق ارزش است.








نظرات کاربران
ارسال دیدگاه